Is trauma stress? 

 

Alles komt voort uit trauma, alle traumatische imprints die wij onszelf opleggen. Wij zijn niet deze imprints maar we hebben er wel een overlevingsmechanisme van gemaakt. Het is waar,  wat je in je leven hebt meegemaakt kun je niet zomaar uitwissen. En dat hoeft ook niet, de leuke herinneringen maar ook herinneringen die een impact hebben gemaakt hoef je niet te laten verdwijnen.

 We kunnen het verleden niet veranderen, wel de kijk hier op.  

 We leven in een wereld waar steeds meer jonge mensen te kampen hebben met depressies. Jonge mensen lopen rond met suïcidale gedachtes, waar komt dit vandaan? Is het de snelle wereld, is het de druk, wordt het van generatie op generatie doorgegeven.

 Als jij opgroeit in een liefdevol gezin, waarbij vader of moeder voor zichzelf veel aandacht nodig hebben. Waar kun jij dan jouw aandacht vragen?                             Als jij als klein meisje al aan hebt gevoeld dat je vader of moeder jouw problemen er niet bij kunnen hebben. Dan ga je je eigen ouders hierin ontzien.                    De kans groot dat je op 6-jarige leeftijd de imprint hebt gemaakt, “ze zien me toch niet of ik ben niet bijzonder genoeg”. Als je dan op de lagere school nog een leraar of misschien de klas, jou het gevoel hebben geven dat je er niet bij hoort, gaat meteen de imprint in werking. “Zie je nou wel, Ik ben niet goed genoeg”.      Elke keer als jij niet gezien of gehoord wordt, gaat dit stemmetje heel hard schreeuwen.

 Ieder van ons draagt een volle rugzak met ervaringen met zich mee, zou het niet fijn zijn als deze rugzak wat lichter gemaakt zou worden?

 Een trauma is niet altijd iets slechts wat je overkomt, het is wel van belang wat jij vanbinnen met dit trauma hebt gedaan. Vraag je zelf eens af? Met wie kon jij praten toen je een jong kind was?

 Joost 28 jaar, is opgegroeid met een moeder die haar vlucht in de alcohol zocht. Zijn vader kampte met een gokverslaving. Er was altijd onheil en ruzie in huis. Toen Joost 9 jaar oud was gingen zijn ouders uit elkaar. Joost gaf zichzelf de schuld, hij had liever moeten zijn, hij had beter moeten luisteren. Om deze pijn te verzachten ging Joost op zoek naar middelen die zijn innerlijke onrust konden verdoven. Hij raakte verslaafd. Uiteindelijk werd hij dakloos en had niemand meer nodig, hij had zich buiten zichzelf geplaats om zo aan de pijn te ontsnappen. Het trauma heeft hem niet klein gekregen, maar de drugs.

 Waarom kunnen we eigenlijk niet omgaan met een trauma? Wat moet je met deze emotie? Als je met andere mensen bent wordt dit trauma onbewust ook steeds blootgelegd. Mensen geven opmerkingen, soms goed bedoeld soms gemeen. Maar elke keer komt er zo’n stemmetje naar boven, zie je nou wel, ik hoor er niet bij. Als je dit stemmetje maar vaak genoeg hoort dan kun je uiteindelijk jezelf niet meer staande houden.

 Het is een feit dat het brein van een getraumatiseerd kind anders is dan het brein van een niet getraumatiseerd kind. Je trauma bepaald je gedrag. Het kan overgaan van generatie op generatie. Als jij niet gezien en gehoord bent door je ouders of andere opvoeders. Je hebt niet geleerd om over je gevoelens te praten, zonder dat de aandacht meteen gevestigd werd op moeder of op bijvoorbeeld een zus. “Jeetje, wat zit jij nu te klagen, kijk eens naar je zusje”, of “jeetje, toen ik jong was, toen hadden we het pas slecht” of “geef jij mij nu de schuld”?

 Dan heb je nooit geleerd om over je gevoelens te praten. Als je als kind met niemand kunt praten, dan verlies je jezelf. Je stapt als het waren uit jezelf om de pijn niet te voelen. Kinderen raken getraumatiseerd omdat ze niet gezien of gehoord worden.

 Sommige opvoeders denken dat als ze hun kind maar overladen met cadeaus, ze niks te kort komen. Maar daar gaat het niet om. Je kunt een kind nog zoveel cadeaus geven of elke vakantie naar de verre bestemming gaan. Vaak vinden ouders het ook fijn dat de arts hun kind een diagnose geeft, ze zijn blij dat het niet aan hun opvoeding heeft gelegen. Ze kunnen de schuldige buiten hunzelf gaan zoeken. Het voelt als een straf of een soort van teleurstelling als er geen diagnose komt. Wij kunnen hier niks aan doen, ons kind heeft medische specialisatie nodig.

 

 Een kind wat lijdt, gaat op zoek om de honger te stillen. Denk hierbij aan een game verslaving, overeten, drugs, alcohol, (negatieve) aandacht vragen, etc.          Vaak krijgen deze kinderen (later) last van eczeem, astma, gewrichtsontstekingen en andere aandoeningen.

 Als je naar de dokter gaat met eczeem, wat schrijft deze dan voor? Steroïde crème.

Als je naar de dokter gaat voor astma, wat schrijft deze dan voor? Steroïde inhaler.

 Wat is steroïde?

 Steroïde is cortisol.

 Wat is cortisol?

 Cortisol is een stresshormoon

 

 Nu je dit weet, zou het dan kunnen zijn dat we het trauma onder ogen moeten komen, om zo de stress te verminderen. Om stress gerelateerde ziektes geen kans te bieden zich te manifesteren?  

 

 

 

Deze blog is geschreven stress en trauma. Stress is niet alleen trauma, stress is ook voeding, geluid, het weer, chemicaliën, zwangerschap. Een trauma kun je ook oplopen door een stressvolle zwangerschap. Wil jij hier meer over weten of heb je hulp nodig.  Voel je vrij om contact op te nemen via de link (mail) hieronder of bel/app op 0681010844

 

 

 

 Groeten Erna

 

Neem contact met mij op

Wil je erachter komen waarom je last hebt van bepaalde kwaaltjes? Of wil je weten hoe je jouw lichaam zo gezond mogelijk kan houden? Dan kun je me elke avond telefonisch bereiken, maar je kunt me ook altijd een Whatsapp bericht sturen of een mailtje. Uiteraard kun je ook het contactformulier op de website invullen en dan neem ik zo snel mogelijk contact met je op. Momenteel werk ik uitsluitend ambulant.

Lieve groet,

Erna van den Hurk